VLE e VME

Quimia.webp

Guilhem

VLE e VME

Introduccion

Daubuas activitats professionaus qu’expausan lo tribalhador a substàncias en suspension hens l’atmosfèra qui pòden estar damnatjosas per la santat.
Entà previéner l’arribada de patologias de origina professionau devudas a l’exposicion a un polluent toxic, que cau arredusir lo mei qui’s posca aquera exposicion e fixar-la un limit.
Lo caminament d’evaluacion de los risques que depend de l’emplegador. Que compren ua evaluacion iniciau puish mesuratges periodics portant sus nivèus d’exposicion collectius e individuaus (art. L230-2 e R231-54-1).

Qu’estón donc definits nivèus de concentracion hens l’atmosfèra de tribalh de non pas trespassar : que son las valors limitas d’exposicion professionau (VLEP).
Las VLEP que son fixadas peu ministèri cargat deu tribalh qui las revisa periodicament en foncion de l’estat de las coneishenças.
Quauquas valors que son tanben arrecomandadas per la CNAM.

Quauquas definicions

VLE : que son valors maxímum mesuradas per ua durada maximau (en ppm) de 15 minutas, en foncion de la natura deu risc, de las condicions de tribalh e de las possibilitats tecnicas de mesuratge.
Lo lor arrespècte que previen los risques d’efèits toxics immediats o a tèrmi cort.

VME : mesuradas o estimadas per la durada de un pòst de tribalh de 8 òras. Que son destinadas a emparar los tribalhadors deus efèits a tèrmi long.
La VME que pòt estar trespassada sus periòdes bracs, a condicion de non pas trespassar la VLE, quan existeish.

PPM : ua part per milion qu’ei un tèrmi frequentament utilizat peus scientifics. Ua ppm que correspon a un rapòrt de 10-6, sii, per exemple, un milligrama per quilograma.

Valor limita : que representa la concentracion dens l’aire de un compausat quimic que pòt aledar ua persona pendent un temps determinat shens risc d’alteracion de la santat, quan modificacions fisiologicas reversiblas e seràn a còps suportadas. Nada ataca organica o foncionau de natura irreversibla o perlongada n’ei rasonablament de prevéder ad aqueth nivèu d’exposicion. La valor qu’ei exprimida generaument en volume (ppm o part per milion) o en pes (mg/m3).

Efèit toxic instantanèu : que’s manifèsta après o au cors d’ua exposicion hèra braca (quauquas segondas dinc a ua o duas minutas) per efèits aguts foncionaus e/o lesionaus qui’s pòden har seguir subertot ua pèrta de consciéncia, un còma o un arrèst cardio-respiratòri. L’acide cianidric, l’idrogèn sulfurat, l’idrogèn arseniat e l’idrogèn fosforat que presentan aqueras caracteristicas de intoxicacion fulminanta.

Efèit toxic immediat : que’s manifèsta après ua exposicion de pauc durada per ua irritacion aguda de las mucosas respiratòrias o de la pèth, per ua narcòsi engendrant ua inaptitud foncionau, per ua atacada cellulara irreversibla, etc.

Efèit toxic a tèrmi long : que’s manifèsta après exposicions perlongadas, arrepetidas pendent setmanas, e lhèu annadas per la susvienuda de càncers, d’efèits nefastes sus la foncion de reproduccion, atacadas deu sistèma nerviós, reaccions de ipersensibilitat retardada, etc.

Tipe de polluent

los MCR : mutagèn, cancerogèn (o cancerigèn) e reprotoxic ;
los aerosòus : aqueth tèrmi que designa tots los tipes de particulas en suspension tau com hums, prova o brum ;
las vapors : aqueth tèrmi que designa un estat de la matèria liquida.

Mutagèn, cancerogèn (o cancerigèn) e reprotoxic (MCR) qu’indica un ordi de produits quimics particularament dangerós.
Aqueths compausats que son sii toxics entà la reproduccion, podent entrainar possibilitats d’esterilitat, sii cancerigèns, podent entrainar un càncer, sia mutagèns, entrainant mutacions geneticas. Daubuas substàncias quimicas que pòden presentar mantuns d’aquestes mauparats en medish temps.

Los hums : que son dispersions de particulas solidas, plan primas engendradas per procediments termics, sia per condensacion despuish la fasi gasosa (a còps acompanhada de reaccions quimicas tau com l’oxidacion) sia per combustion incompleta. Que pòden tanben seguir-se’n de reaccions en fasi gasosa (per exemple entre amoniac e clorur d’idrogèn).

Las provas : que son dispersions de particulas solidas hens l’atmosfèra hèitas per un procediment mecanic o per la remesa en suspension despuish los lòcs de depòst.

Los brums : que son aerosòus liquides produsits per la condensacion d’ua vapor o per la dispersion d’ua fasi liquida hens l’aire.

Que significa DL50 ?

Las letras DL que designan la « dòsi letau ». La DL50 qu’ei la quantitat d’ua matèria, administrada en un sol còp, que provòca la mort de 50 % (la mieitat) d’un grop d’animaus d’ensai. La DL50 qu’ei ua faiçon de mesurar lo potenciau toxic a tèrmi cort (toxicitat aguda) d’ua matèria.

Los toxicològues que pòden utilizar nombrós escantilhs d’animaus, mes que utilizan lo mei sovent arrats e murgas. La DL50 qu’ei generaument exprimida en quantitat de produits quimics administrada (ex. : milligramas) per 100 gramas (entad animaus mei petits) o per quilograma (entà subjèctes d’ensai mei grans) de pes corporau. La DL50 que pòt estar mesurada per vias divèrsas d’administracion, las mei correntas estant la via cutanèa (aplicacion sus la pèth) e la via orau (dada per la boca).

Qui avó l’idea d’ua DL50 ?

En 1927, J.W. Trevan que temptè de trobar un mejan d’estimar la capacitat d’intoxicacion relativa deus medicaments utilizats a l’epòca. Qu’elaborè la DL50 pr’amor l’utilizacion de la mort com « responsa » que permet lo comparèr de produits quimics qui emposoan l’organisme de faiçons diferentas. Despuish los purmèrs tribalhs de Trevan, d’autes scientifics qu’elaborèn diferents metòdes de mesura de la DL50 mei rapides e mei dirèctes.

Quaus autes tèrmis relatius a la toxicitat e son utilizats correntament ?

DL01 : dòsi letau per 1 % de la populacion deus animaus d’ensai ;
DL100 : dòsi letau per 100 % de la populacion deus animaus d’ensai ;
DLmin. la dòsi mei febla provocant la letalitat ;
DTmin. la dòsi mei febla provocant un efèit toxic.

Las DL50 entaus animaus e convienen aus umans ?

Generaument, si la toxicitat immediata ei parièra tà tots los tipes d’animaus, que serà probablament parièra taus umans. Quan las DL50 e son diferentas tad espècias animaus divèrsas, que deven har aproximacions e ipotèsis per l’estimacion de la dòsi mortau probabla taus umans. Los tablèus 1 e 2 que presentan ua colomna entà las dòsis mortaus estimadas peus umans. Calculs especiaus que son utilizats entà convertir las DL50 taus animaus en dòsi mortau possibla entaus umans. Factors de securitat de 10000 o de 1000 que son generaument includits hens taus calculs pr’amor de la variabilitat entre las personas e de la faiçon de la quau e reageishen a un produit quimic, atau com de las incertituds deus resultats d’ensai.

Lo Francís Marca

Posted in

Laissez un commentaire

Vous devez être connectés afin de publier un commentaire.