Jornada mondiau de la Poesia

LeàUei qu’ei la jornada mondiau de la poesia. Lo parat de descobrir la poetessa Tresià Pambrun. Dòu Ser de lua de Noveme, eth vent que s’arrosèga en balaguèra ardona. Pera plana vueita Que’s son perduts eths pas deth òmi partit. Brums espés que traucan cèus de silenci esvalisant cada mot d’ua abséncia. E l’avem sabut…

Lire la suite

La lenga d’ací

GuilhemEn onor deu dia de la poesia: La lenga d’ací La lenga d’ací qu’at sap tot deu monde. La lenga d’ací qu’at sap tot deu monde d’ací. Lenga mair, lenga nosta, lenga de la noste mair. Mots, bruts, calhaus deus gaves, Qui tostemps tornan pujar de tèrra. Arrebòts arredonits Que hèn bordas e maisons de…

Lire la suite

Lo paisan

GuilhemLo paisan d’Andrèu Baudorre regent a Sent Joan Podge Que soi paisan, mèste de la Terra Que l’arrosi de mias sudors, La bona tèrra neuricèra On, plan com nats, viven urós. Quan la laudeta au punh deu dia Canta gaujosa hens lo soc, Jo tanben soi dehens ma via Tà tribalhar dinc au son sococ.…

Lire la suite

La Befana de Giovanni Pascoli

GuilhemGiovanni Pascoli (1855-1912) qu’ei un poèta e un critic italian. Qu’ei considerat com lo poèta decadent màger de la literatura italiana. Los sons prumèrs poèmas que son simples. Qu’escrivó en italian de segur, e tanben en latin. Qu’estó premiat tretze còps au concors universau de poesia latina d’Amsterdam. Aqueth tèxte qu’estó arrecuelhit peu Giovani Pascoli. La…

Lire la suite

Huec de Nadau

GuilhemHuec de Nadau Temps de hred, temps de ploja. Temps de vent, temps de neu. Cèu baish, cèu gris. Cèu negre com un cuu de cautèr. Temps d’abòr, temps de Nadau. Fin deceme, bèthlèu Nadau Serada d’atenta, serada de velha. Sopar de d’òra, aténder miejanueit. Doman Nadau Lo huec que brutla mes que cau atisar…

Lire la suite

Franciscae meae laudes

GuilhemLaudats en l’aunor de la mia Francesca A ua modista erudita e devòta. Dedicacion de Baudelaire ; ne sabem pas a qui s’adreça. Qu’ac cantarèi sus còrdas navèras Ma cerviòta qui t’amusas Dens la solitud deu men còr Sias adornada de garlandas Ò hemna deliciosa Per qui los pecats que son absòuts Com Lethe benefic En…

Lire la suite

Carmina Burana 2

Guilhem2. Que plori las blaçaduras de la Fortuna Còr Que plori las blaçaduras de la Fortuna dab uelhs coladís; çò que m’a prodigat, pervèrsa, que m’ac torna préner. Çò que legen qu’ei vertat; aquera bèra anerada, quan volem gahar-la, qu’ei cappelada. Suu sièti de la Fortuna, qu’èri assedut en haut, flors pingorladas de la prosperitat…

Lire la suite

Carmina Burana 1

Guilhem1. Ò Fortuna ! Còr Ò Fortuna ! coma la Lua cambiadissa, tostemps que creish e descreish ; hastiala vita un còp encrumeish, un còp esclaira l’esperit, per jòc ; indigéncia, opuléncia, las hon coma glaç. Hat monstruós e vueit, tu, arròda virolejanta, pervèrsa, van ei lo bonaür tostemps dissoluble ; omprada e velada, que m’esclaira jo…

Lire la suite

La comptina deu Sent-Nicolau

GuilhemUn còp èran tres drolletòts Se n’anavan passar au camp. Tant son anats, tant son vienuts, Que aqueth ser e’s son perduts. Que son anats au carnissèr : « E vorrés plan nos aubergar ? » Un còp èran tres drolletòts Qui n’anavan passar au camp. N’èran pas tanlèu entrats Que carnissèr e’us a tuats.…

Lire la suite

L’espaci, qu’ei aquò

Actu’ JoensL’espaci, qu’ei aquò L’espaci qu’ei un manca infinit de rumor Las estelas que parlan mès ne s’enténen pas Que’ns hèn senhaus mès ne’s véden pas Perdudas en aqueth larèr infinit L’espaci, se diré palhetas En un gran hons unit e escur Que lugrejan shens ne jamès s’arrestar Qui n’a pas saunejat d’i viatjar? L’espaci…

Lire la suite