Articles balisés ‘Poesia’

GuilhemGaujor La gaujor de léger, E la gaujor d’escríver. La gaujor d’auherir, E la gaujor de recéber. La gaujor d’aimar, E la gaujor d’estar aimat. Totun, la gaujor mei polida mes tanben màger, Qu’ei la gaujor de víver ! Elena Mounier

GuilhemLo Cant Cants de uei, cants d’autes còps Magnificéncia sublima de la votz. Melodias ancianas o contemporanèas Sovent esmeridas, quauques còps puritanas o solemnas. Cants s’adaptant a l’evolucion de l’umanitat Tota sancera en la soa diversitat. Au miei deus mei ancians : lo cant gregorian Exprimit peus Benedictins, en un estile cornelian Mes tanben, lo…

GuilhemLo Paisan Que soi paisan rei de la tèrra Que l’arrosi de mas sudors La bona tèrra neuricèra On plan com nats vivem urós Quan la laudeta au punt deu dia Canta gaujosa hens deu soc Jo tanben soi dehens ma via Tà tribalhar (bis) dinc au sococ. Tà jo las planas verdolivas Qui son…

GuilhemA l’ostau Que m’obreishi lo contravent, N’i a pas briga de vent. Lo jardin banhat de só e d’arrós, Que hè un limac urós. Au hons, l’arribèra qu’ei cobèrta de bruma, Dens la prada, l’aso que brama. Com un astre dens lo cèu, Son penuts los Pirenèus. Los arbos qu’an arrevestit lo lor verdolin, De…

GuilhemMalenconia Que soi lo darrèr bòsc sagnat a cada arame Que soi l’arrecotet ahuelhat de poson, Que soi l’ausèth perdut qui viu son darrèr rame, Lo petit esquiròu qui’s morish en preson. Que soi un innocent enclavat dens la guèrra, Que soi lo tot petit qui jamei serà gran E lo praube vadut tà morir…

GuilhemCamins en libertat Camins de pelegrins de cap a Compostèla Camins de gemèrs qui anavan d’un pin a l’aute Camins de doanèrs entre duna e lèta Camins de contrabandèrs capvath la montanha Camins de rondalejaires tot terrenh Camins de halatge on shirgavan las galupas Camins deus escolans davant lo ramassatge Camins de hèr on ne…

GuilhemQue soi madur (Rafèl Lamanhèra) (inedit ~ 1945) (Doasit 1887 – Erm 1951) Qu’èra, un còp en Shalòssa, au país de Mugron… Un vielhòt arrenvèrs (tostemps maucontent, tot que’u va de travèrs), ariçat (de maishanta umor ; com lo peu pientat a l’arrenvèrs) com un bronc (nod dens la husta), Blanc, roi o pigalhat, gorrupant…

GuilhemL’armada en campanha (Guilhèm Ader, Lo gentilòme gascon, Livre IV, [1610], Ed. Vignaux, Toulouse, Privat, 1904) Lo topoto-potom (es ua onomatopèa qui evòca lo frut du tambor), la fanfara au gran cric hè húger tot lo mond en tèrra d’enemic. La pagesa (paisana) espaurida amaga (estujar, escóner) tot lo lin, pelhas, pèrnas (panets, langes), arcaus…

GuilhemLa prima La prima que beca, tanlèu lo mes d’abriu. Las matiadas frescòtas hèn pèrlas d’arrós, Mes lo só, lo blu deu cèu, hèn l’aire mei doç. Amics, siatz pas tristas, lo bèth temps qu’ei aquiu. « En abriu, lo cocut que canta, mort o viu » Lo mèrle s’esganurra de shiulets gaujós. La tortora…

GuilhemLa mort deu Capdeton (Edouard deu Bernata) (Hèit a las peirèras d’Haudremont, près de Verdun, lo dètz d’aost 1918) Pertot pets de canon !… Qu’ei sus l’esguit deu dia ! Lo noste regiment, lo dètz-e-ueit de Pau De pès tota la nueit, en corrent que s’amia Près a matar lo « bòche », a’u segotir…