Articles balisés ‘conte’

GuilhemLos òmis petits (D’après Contes de Gasconha – Segonda Garba, Joan Francés Bladèr. Edicions Per Noste – 1985.) Que i a ua raça d’Omis Petits que daubuns (cèrtas personas) apèren los nans. Los Omis Petits n’an pas un pè de haut. Que demoran devath tèrra e peus traucs deus ròcs, que’s còhan (méter quauquarren suu…

GuilhemLo Tac Un còp, a Escorce, un òmi que se’n tornava deu borg, a bocas de nueit. En passant pròche de l’arriu, qu’entenó un crabòt qui belava darrèr eth. Que’u s’amassè e que’u se carguè sus l’esquia. Mes aqueth crabòt que pesava ! E pesar, e pesar… Mei anava, mei e pesava… L’òmi que pleguè…

GuilhemLo sorcièr que hadè vir lo diable (Sorcellerie et malédictions) A nòste, qu’avèm un Prat de lana qu’aperavan au prat deu cassi percè qu’i avè un hòrt gran cassi, tot sols aquí sus la lana, e que pareishè de hòrt lunh avant. Un jorn, nòst aulhèr qu’avè aviat en de ‘queth prat, e que lh’arribèt…

GuilhemLo maudisent (Contes e récits religieux) Qu’i avè un còp en ua vila tres òmis qu’estoren jutjats amassa. L’un qu’avè tüat, l’aut qu’avè panat, e lo darrèr qu’avè maudit. Lo qui avè tüat qu’estot jutjat a mòrt ; lo qui avè panat qu’estot perdonat ; e lo qui avè maudit que lo condamnèren a anar…

Guilhem La vielha e los tres lairons (Contes de la Lana Gran) (Fèlix Arnaudin) Que i avè un còp ua prauba vielha qui vivè tota sola en un petit maisoet, a l’estrem (la maisoeta de la vielha qu’ei a despart deu vilatge. A l’estrem que pòt tanben significar a costat) d’un quartièr. La brava hemna,…

GuilhemAngelon e Diamantina (George Lamarlere) Un còp èra en ua vila au ras de la mar, que i avè ua familha prauba, hèra prauba. La familha que demorava a duas carrèras deu pòrt, mes lo papà que s’èra mort de malaudia pr’amor, ad aquesta epòca, n’i avè pas nat medecin. D’aqueth pòrt que partivan e…

GuilhemLo hasan roge Suu bòrn de la lana de Cornalís, d’autscòps qu’entinèn tustemps un hasan cantar. Un còp, qu’èran tres aulhèrs au pè d’ua bòrda que l’entinoren. Ce ditz un : ― Se vei pas que cèu e lana. I a pas un aubre ni un ostau a mèi d’un jorn de ‘cí, que cau…