Sent Martin de 1918

Nadau.jpg

Guilhem

Sent Martin de 1918

Lo Bòche que disè : « Pertot que serèi mèste !
Devant jo, tot que vau plegar
Com lo vimi deu saligar
Quan, entà har lo cerc, lo barricaire (tanben barriquèr…) l’apresta !

En un arren, Fòch lo Gascon que l’a gauchit
En lo bohar vent de victòria
E qu’avem vist uei, matin de gloria,
Lo gran casse Aleman a terra tot croishit.

Lo Bòche punh de hèr qu’avè hèit lana rasa,
Tuat, brutlat, panat a bròs.
Uei que se’n torna tot a tròç
Escodat e hontós e cap baish entà casa.

E nosautes que’u seguim dab lo fusilh flocat,
Pè leugeron, cara arridenta :
Au còr, lo plaser que’ns alenta
D’u véder, per bèth temps, tà beròi musacat.

Ne saunejava pas sonque canons, mitralha,
E que volè har deu gualhard,
E d’orgulh bèstia qu’èra hart :
Deu juste e de l’aunor que’n hasè perrecalha

Lo meishant metajèr (meitadèr) que muda a la Sent Martin
Lo Bòche que hè las mudalhas
E la França qu’aluca halhas
En lo díser : « Vè te’n ! Dehòra lo coquin !

Qu’as pro muishat, quate ans, lo pelièr que’t deviras.
Qu’as pro salit, qu’as pro trolhat ;
Qu’as pro de Sciéncia cabelhat,
Muishat n’èras pas sonque orgulh, palhòla, esquiras.

Se disè lo Kaiser, qu’avès lo ton vielh Diu.
Aqueth Diu de la Germania
Çò qu’a tan sabut har ? Sangnia
A har shisclar sang, quate ans, com un arriu.

Los de França tanben, qu’avem un Diu, lo noste,
Lo de Clòvis, de Jana d’Arc,
Lo bon, dab bona flècha (sageta) a l’arc,
Lo qui’t hè virolar (virolejar) devant nos com la brosta.

Se’n èras vente eslat (enlat), que i a quate ans, e content
Quan te n’anèvas har la guèrra
E bota’c tot mei baish que tèrra !
Com un gat escodat, uei, que cau tornar te’n

Vè t’en, Bòche, vè t’en ! Deu Rhin passa las pontas.
Mei que los arrats au solèr
Qu’ès un nharraire e qu’ès un lèd
A casa, dab los tons, vè passar bèras hontas !

Gloria qu’as volut cuélher, e qu’as amassat hems.
B’ac saps, lo qui cèrca que tròba :
Un còp de mei que’n as la pròba.
Oèra, s’ac as comprés, n’as pas perdut lo temps.

Quan n’i a que dromiràn devath tèrra, los praubes !
E nos, los vius, s’avem trucat hòrt,
Que s’avem tot vist sonque la mòrt :
Mes ne’ns e sap pas mau en véder que t’assauvas.

Qu’avem vist los tons amics tristament escalhà’s.
Lo ton Kaiser que s’espatraca
E sus la man, tu, qu’as ua taca
Qu’arren n’eishugarà tant que hartis milhàs

Nos que’ns se vam tornar, sus tèrra de Gasconha,
Júnher los bueus, gahar l’aret,
Rehar lo soc pregond e dret,
E, dab hemna e mainats, minjar pan shens vergonha.

E maserat benlhèu pro plan, aqueste còp,
En pagar beròi l’alhada
Que’ns e deisharàs l’agulhada
Valenta a la man dreta e lo pè hens l’esclòp !

Dihòrt, Sent Martin de 1918.

Posted in

1 Comment

  1. Guilhem on December 24, 2022 at 10:16 am

    Los autors que’s hèn Beatritz Palanga, Carles Laterrada, Francesa Dubòsc, Ives Lavena, Jacme Bernadet, Miquèu Edoard Curmer e Tomàs Curmer.

Leave a Comment

You must be logged in to post a comment.