Non, n’ei pas tròp de tard

Guilhem

Non, n’ei pas tròp de tard

Non, n’ei pas tròp de tard
ende véser dab solaç lo sorelh a lhevar-se
au darrèr de la sèrra de Bors

Non n’ei pas tròp de tard
entad esmiraglà’s au davant d’un lilòi
sauvatja qui s’obreish los petales aus purmèrs
arrais deu sorelh

N’ei pas tròp de tard
entad admirar lo vòl elegant de l’auringla
qui dessenha de graciosets arabesques
abans l’auratge…

N’ei pas tròp de tard
tad espiar la bèra lua arredona, lugran
misteriós qu’esclaira la nueit

N’ei pas tròp de tard
ende qu’arcuelhis dab lo sorríser, la beròja
dauna eleganta, gaimanta qui veng dispensar
lo benaise e illuminà’t lo quotidian…

Non, n’ei pas jamei tròp tard
tad aimar…

Lo defunt sablon