Ma maire, maridatz-me ongan
Guilhem
Ma maire, maridatz-me ongan
« Ma maire, maridatz-me ongan
E’m maridar que’m vòli ;
E’m maridar que’m vòli ongan,
Non pòdi pas demorar tant,
― Ma hilha demòra un aute an
Jèsus ! un an !
Mon Diu ! un an !
Atau me lo disetz cada an.
E’m maridar que’m vòli ;
E’m maridar que’m vòli ongan,
Non pòdi pas demorar tant.
― Ma hilha, n’avem pas de pan,
Jèsus ! de pan !
Mon Diu ! de pan !
Lo bolangèr nos’n prestarà.
― Ma hilha n’avem pas de vin,
Jèsus de vin !
Mon Diu ! de vin !
Lo treginèr n’es per camin.
― Ma hilha, n’avem pas de carn.
Jèsus ! de carn !
Mon Diu ! de carn !
Ne tuaram lo beu mascard.
― Ma hilha, n’avem pas de lèit.
Jèsus ! de lèit !
Mon Diu ! de lèit !
Metram palha en un cornet.
― Ma hilha, n’avem pas de linçòus.
Jèsus ! de linçòus !
Mon Diu ! de linçòus !
Ne dormiram au long deu sòu.
E’m maridar que’m vòli ;
E’m maridar que’m vòli ongan,
Non pòdi pas demorar tant. »
Lo defunt sablon