Los hitges gras

Guilhem

Los hitges gras

Com estoi orfanèu de pair a l’atge de sèt ans, que manquèi sovent la classa entà aidar la mair aus tribalhs.

Un dilhuns de marcat de Pau, la mair qu’avè un tistèth de hitges d’aucas a anar véner. Qu’avèm avertit Cabanar (lo pairgran deu Patric). Que hasè carrei en comun dab ua espècia de car dens lo quau ns’installàvam sus duas arruas de banquetas dens lo sens de la longor.
En principi, que seré devut viéner har la virada per Lobea entà’ns consirar, tornar passar au borg de Sevinhac abans d’anar a Pau. Tant i a que lo carri ne passè pas o ne l’entenom pas ! La mair que s’esvargè. Que partim a Sevinhac a pè, en s’amanejant. Que torrava. Ne sèi pas si lo camin èra dejà gondronat, mes devant lo « Chinchin », qu’i avè un lacarrèr torrat. Ad aqueth moment, qu’èri jo qui portavi lo tistèth. Qu’eslenquèi sus lo torrolh mes que m’ac virèi entà càser de renha, protegint atau los preciós hitges sus lo men vente.
A Sevinhac, Cabanar de manca !
Que tornèm partir a pè dinc a Morlans e alavetz, qu’anèm au Molat. Lhèu qu’avó pietat de nosatis. Que’ns crompè los hitges e, per tant que’m sovieni, que’n balhè un prètz arrasonable.
Que’m brembi un aute còp, hèra mei tard ; qu’anèi véner lo men tistèth de hitges au marcat d’Aira d’Ador, a bicicleta. Aqueth còp tanben, que hasè un hred qui tòrra. Arribat a Aira, lo màntol qu’èra tot giurat.
Mes a noste, los hitges qu’arrepresentavan l’entrada de moneda de l’annada. Que’m rapèri qu’ua annada, dab un tistèth de ueit a dètz quilos de hitges gras, que paguèi los obrèrs (maçons) per lo tribalh d’ua setmana.

Tèxte : l’Andrèu Lanavèra
Arrevirada : lo Joan Pau Moniqués