Lo Dalhador… e soa apigataira

Guilhem

Lo Dalhador… e soa apigataira

Tanlèu qu’au còr deu cèu, lugarneja l’aubeta
Ziga-zaga ! Se’n va entau prat lo dalhador valent
La prada hens l’arrós s’a lavat la raubeta
Hardit ! e copem ras dab lo dragon talhant !

E trima e trima enqüèra, shens nada pausa ni vergonha
Avança, avança tostemps drin, a tu l’auba e lo ser deus tons dias
O dalhador, ò dalhador, sias valent tostemps

Lo nai shens viraplecs que’n va d’un cap a l’aute
Au ras d’aqueth un aute, aute e tant qui’n vòs
Adara, lo sorelh que puja e que l’escauta
Que dalha lo dalhèr, lo cap baishat tau sòu.
Mes de s’estangar drin, jamei eth non s’avisa
Sinon que t’ahielar : lavetz que sembla un Diu
Lo cap lhevat tau cèu, e l’eslama quilhada
Drinòt enlusernat peus arrais deu sorelh

E trima e trima enqüèra, shens nada pausa ni vergonha
Avança, avança tostemps drin, a tu l’auba e lo ser deus tons dias
O dalhador, ò dalhador, sias valent tostemps

Mes batlèu, peu cledon, dab la grana tistèra
Caperada suu cap, d’un torchon blanc com nèu
La hemna a parescut, entà l’ompra qu’apèra
Lo dalhador ahamiat, qui dab gai minja e beu.
Qu’ei tan bon, suu tricat verdoliu de la prada
Devath l’averanhèr, d’on cad engüèr l’arrós
La sopa au caulet blanc, la fresca vinagrada
E lo rondet de puç, trempat hens dus ueus ros

Repausa’t, repausa’t adara dinc au sorelh drin a capvath
Sauneja, sauneja enqüèra… que’t deisham dromir sovent com un tarròc
O dalhador, ò dalhador, demora’t a l’ombra.

Puish, vaishèra neta, e vueita la botelha
Vente plen, còr gaujós, shens planhets ni mau grat
L’òmi torna au tribalh. Arregussant sa pelha
La hemna, dab la horca, esten lo hen suu prat.
E lo sorelh hissant, nhaca las flors dalhadas
E l’èrba, en un clinhat, cambia de color
E quan, au miei deu prat, las pigatas lhevadas
E s’arruan lo ser, los hens qu’an bona audor.

Tèxte : lo defunt sablon
Melodia : Sur les monts orageux