La vielha d’Auloron

Guilhem

La vielha d’Auloron

Auloron qu’èra ua vielha
N’avè qu’ua dent devant
E lo trin-trin trin-tran la vielha
N’avè qu’ua dent devant
E lo trin-trin trin-tran.

Que’u gahà la maridèra
E qu’avè quate-vints ans.

Se n’anà de cap Tolosa
Tà cercà’s un bèth galant.

Qu’ac publicàn per la vila
Mes arrés n’ac escotàn.

Los gojats qui desirava
Que’u corrèn tots… au devant.

En se’n tornar de Tolosa
Que’n vedó un de charmant.

Charmanton, ce’u ditz la vielha
Que cau maridà’t augan.

Pas au mens dab tu vielhassa
Quan aurés cinc mila francs.

Dens ma pòcha n’èi vint mila
Dens lo cròfe mei d’autant.

Com la vielha avè finança
Autanplan que s’esposàn.

Lo diluns noça a tot pèrder
E lo dimars que’s trucàn.

Lo dimèrcs que l’escanava
Lo ditjaus que l’enterràn.

Lo divés permèra missa
Lo dissabte lo cap d’an.

Dab los sòus de la vielhòta
Se’n pren ua de vint ans.

Atau que’n va de las vielhas
Quan se prenen joens galants.

Lo defunt sablon