La cançon de la hialaira

Guilhem

La cançon de la hialaira

Au ton cuenh qu’as un riban blanc
Blanc coma nèu au sorelh levant.
Bèra hialaira
Qui hialas deu matin au ser,
Ditz-me perqué ?
― Vira, husèth, vira, vira
Deu matin au ser, vira, vira !
Que cau u’ pelha end’ apelhar
La mainada qui van batiar.

Au ton cuenh qu’as un riban blu,
Blu com la hlor deu lin madur.
Bèra hialaira,
Qui hialas deu matin au ser.
― Vira, husèth, vira, vira
Deu matin au ser, vira, vira !
Que’u cau, quan se mariderà,
U’ camisa nava a’s botar.

Au ton cuenh qu’as un riban roge
Roge com l’auba quan i a ploja :
…
Que’u calerà, quan plorerà
Un mochoèr ende s’eishugar.
Au ton cuenh qu’as un riban negre
Negre enqüèr’ mei qu’un tròç de pega.
…
Que’u calerà, quan morirà,
Un linçòu ende l’enterrar.

Lo defunt sablon