La bugada

Guilhem

La bugada

Que devaràvam lo cariòt au Lasset. B’èram obligats per’mor n’avèm pas nat clòt. L’estiu, que calè devarar mei en avath entà trobar drin d’aiga. B’estoi urosa quan Laurenç crompè lo premèr tractor Pony en 1955 o 1956. Que m’imaginè ua espècia de pòrtabagatge sus lo relhevatge on hicàvam tot lo materiau : aquò, qu’èra un progrès !

Lo Pony, qu’estó l’enòrme cambiament.
Ací, los beus qu’atrapèn la tuberculòsi. Qu’èri jo qui tribalhavi, mes qu’èra Papà qu’avè los sòus. Un dia, que li declari :
« Aqueth sistèma ne va pas mei ! Jo, que crompi un tractor. »
― « Vivant ! On vas trobar los sòus ?
― Que’n troberèi !
― Si jamei apreni qu’as emprontat… »
Alavetz que comprenoi que paguèra lo tractor (per eth, avossi emprontat, que seré estat la vergonha sus la familha).
E Candau, representant de Sent Cric, que nos venó lo Pony.

Tèxte : la Maria & lo Laurenç Gracianetas
Arrevirada : l’Enric & la Nadina Lacòstas