A Noste
Guilhem
A Noste
Au som d’un costalat, penent encavalat
La casa on soi vadut, qu’espia a tot costat
Au bèth miei de terrèrs, qu’ei amantolada
Tà davant qu’ei terrèrs, e terrèrs tà capvath
Lo vent shens repaus, que canta hens las brancas
Deus grans cassos glanius, qui coeifan noste teit.
La maison de mon pair, n’a pas las parets blancas
Ni roge lo capèth, qui d’arrètges ei hèit.
De la part deu sorelh, hardida e cap lhevada
La montanha ei aciu, tota dreta entau cèu
E lo pic encantat, a la cleca esbrecada
Qu’enlusèrna los uelhs, quan se coeifa de nèu.
Dehens de gran vielhèr, la casa ei empleada
Cadiras cabinets, herrada au vente rond
Papà, deviengut vielh, soa rea s’èra plegada
Qu’a besonh d’un baston, t’anar dinc au casau.
Mes valent enqüèra, gaujós plen de coratge
Broniva l’arrestèth, shens préner nat leser
Puish, au còr deu huec, minjava lo potatge
O la bròja, e la lèit, quan tornava lo ser.
De la part deu sorelh, hardida e cap lhevada
La montanha ei aciu, tota dreta entau cèu
E lo pic encantat, a la cleca esbrecada
Qu’enlusèrna los uelhs, quan se coeifa de nèu.
Mamà, quan hasè bèth, dab eth que tribalhava
O si plavè dehòra, au ras deu frineston
En possar l’agulha, gai refrin cantava
Pedaçant, tricotant baishs, de lan, de coton.
Tot dilhuns tau marcat de d’òra se’n anava
Dab la tista suu cap : fruts de noste endret
Ahragas o guindolhs, lo ser quan tornava
Sortiva un gran tortèth, deu hons deu tisteret.
De la part deu sorelh, hardida e cap lhevada
La montanha ei aciu, tota dreta entau cèu
E lo pic encantat, a la cleca esbrecada
Qu’enlusèrna los uelhs, quan se coeifa de nèu.
Qu’avèvi duas sòrs, un hrair tot chin mainatge
Qui non sabèn qué hà’m tà’m plàser e tà m’aimar
Pair e mair peu bèth temps partits entà l’obratge
La mei grana alavetz serviva de mamà
Praubina quin hasèva era tanben tapatge
De dus dròlles com nos arnapis trebatents
E totun tà l’escòla a l’òra e shens tapatge
Dab lo viòca au cabàs que n’anàvam contents
Dejà despuish longtemps, a truvèrs lo gran viatge
De la vita jo me’n vau luenh deu teit benedit
Mes mila sovenirs, deu bèth temps de mainatge
M’en.hlan lo còr de gai, quan jo torni tau nid.
Paraulas : Andrèu Baudòrre
Musica : La Paloma